Kościół Chrześcijan Baptystów - Al. Piłsudskiego 11, 35-074 Rzeszów

Strona www stworzona w kreatorze WebWave.

W "Kazaniu na Górze" Chrystus naucza, że nie przyszedł znieść Prawa, ale je wypełnić. Co to właściwie oznacza? W żadnym razie, że odtąd Dekalog przestaje  nas obowiązywać. Nadal mamy czcić jedynego Boga i nie mieć przed nim żadnych bożków. Nadal powinniśmy dzień święty święcić. Nadal należy okazywać szacunek naszym rodzicom. Wciąż zabronione jest zabijać, cudzołożyć, kraść i składać fałszywe świadectwa. 

Nauczanie Pana Jezusa pokazuje, na czym polega owo wypełnienie, odkrywając znacznie głębszy sens tych przykazań poprzez nacisk na intencję, tj. miłość wobec ludzi. Jak przekłada się to na konkretne przykłady? Prawo mówi: "Nie zabijaj!” – Chrystus dodaje, że nawet sam gniew podlega sądowi. I nie tylko nie żyj w nienawiści, ale koniecznie pojednaj się ze swoim bliźnim. Nie liczy się tylko zły czyn. Już złe myśli pod adresem drugiego człowieka są zalążkiem grzechu. Prawo mówi: „nie cudzołóż” – Chrystus dodaje, że nawet pożądliwe spojrzenie w kierunku kobiety sprawia, że w sercu już dokonało się cudzołóstwo. Podobnie i tu już tylko sama intencja jest złem. Nie musi dojść do cielesnego cudzołóstwa. Prawo mówi, by nie składać fałszywego świadectwa – Chrystus dodaje, że najlepiej w ogóle nie przysięgać, by nie narażać się na wątpliwości. Niech nasza mowa będzie więc tylko „tak, tak - nie, nie”, bo wszystko co więcej prowadzić może do zła. Prawo Mojżeszowe stanowiło „Oko za oko i ząb za ząb” – Chrystus uczy, byśmy raczej, nadstawiając drugi policzek, nie odpłacali złem za zło, ale jak później napisze apostoł Paweł,  abyśmy dobrem zwyciężali zło (Rz 12,21). Uczy nas, by miłować naszych nieprzyjaciół i modlić się za nich i że nie jest wielką sztuką kochać tylko tych, którzy kochają nas. Więcej, by temu kto prosi dać i nie odwracać się od tego, kto w potrzebie. Miłość jest tu przedstawiona w czystej postaci, praktycznie.

Chrystus kończy słowami: „Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski”. Trudne, niezwykle trudne zadanie, póki jesteśmy w człowieczym ciele. Dlatego tak prawdziwe są słowa: „Ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują” (Mt 7,14).

Obyśmy jednak nie doszli do pochopnych wniosków, że jesteśmy w stanie uczynić to wszystko bez potknięcia i z siebie samych zasłużyć na Królestwo Niebios. Apostoł Paweł w Liście do Efezjan podkreśla: "Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga. Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił. Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali" (Ef 2, 8-10).

Niech nasze uczynki zawsze wynikają z naszej głębokiej wiary: nie polegajmy na sobie samych. Chwalmy Pana i pamiętajmy o tym, co do nas mówi każdego dnia. Amen.

drew