Kościół Chrześcijan Baptystów - Al. Piłsudskiego 11, 35-074 Rzeszów

Strona www stworzona w kreatorze WebWave.

Psalm ten jest wołaniem do Boga o wsparcie dla króla Dawida w wyprawie wojennej przeciw wrogom Izraela - Edomitom. Początek jest radosnym hymnem, opiewającym chwałę Pana. Jest to pieśń poranna przy akompaniamencie harfy i cytry. Niezły pomysł na każdy dzień: zaczynać od uwielbienia, prawda? Apostoł Paweł w liście do Kolosan nawołuje: "Niech was przepełnia Słowo Chrystusa: "… z całą mądrością nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy, hymny, pieśni płynące z natchnienia: wdzięczni Bogu śpiewajcie w waszych sercach" (Kol 3,16). Zastanówmy się, dlaczego w kolejnych wersetach  Dawid pokazał taki entuzjazm względem Boga, naszego Pana. Odpowiedź jest jedna: ponieważ Jego łaska góruje wielkością ponad niebiosami, a Jego wierność sięga do chmur. Psalmista w ten sposób celebruje nadprzyrodzoną chwałę Boga. 

W wersecie (7) Dawid przechodzi do próśb. Kraj był atakowany przez  Edomitów. Król Dawid błaga  Pana, żeby uratował jego naród swoją prawicą, posyłając pomoc i odpierając atak najeźdźcy.  Następnie czytamy o świętości Pana, który pokazał, że w swojej Świątyni jest niewzruszony i pełen majestatu. Bóg potwierdza również swoje suwerenne prawa do Izraela oraz do narodów pogańskich. Obiecuje, że przyszłe panowanie Mesjasza obejmie: obszar Sychem gdzie znajduje się studnia Jakuba, dolinę Sukkot gdzie Jakub postawił szałasy dla trzody, wyżynę Gileadu znaną  z pastwisk oraz plemiona Manassesa z jego terenami po obu stronach Jordanu. Efraim będzie osłoną jego głowy, przewodząc plemionom w obronie Królestwa. Juda natomiast będzie Jego prawodawcą z siedzibą rządu zgodnie z obietnicą: "Nie będzie odjęte berło od Judy ani prawodawca spomiędzy jego nóg, aż przyjdzie władca jego i jemu będą posłuszne narody" (Rdz 49,10). 

W wersecie (10) Bóg obiecuje również, że trzy narody pogańskie również wejdą w obręb Królestwa. Moab i Edom zostaną pastwami lennymi. Filistea zostanie zniszczona. Prorok Izajasz tak opisuje to wydarzenie: "Gdyż na niebie już gotów mój miecz! Oto spada na Edom, na lud objęty mą klątwą na sąd! Potoki Edomu zamienią się w smołę, a jego pył w siarkę i jego ziemia będzie płonąca smołą” (Iz 34.5,9). W kolejnym wersecie psalmista zadaje pytania do Boga o planowane zwycięstwo nad Edomem, co sprawia, że Dawid nie może doczekać się wsparcia. Pragnie, żeby Bóg wprowadził go do Edomu, aby mógł wydać okrzyk zwycięstwa.

Jest jednak problem. Bóg ukrył swoją twarz przed Izraelem. Nie nadchodzi Jego pomoc, co ma katastrofalne skutki. Dawid przegrał bitwę. Bez Pana sytuacja jest beznadziejna. Nikt inny nie przyjdzie z pomocą. Dawid przeżył wystarczająco dużo, żeby przekonać się, że pomoc ludzka bez wsparcia Boga jest niczym. Prosi, aby potężny Bóg zajął się ponownie sprawą Izraela, udzielając pomocy na polu walki. Na zakończenie modlitwy w wersecie (14) Dawid z przekonaniem śpiewa: "Jedynie w Bogu stać nas będzie na męstwo, to on zmiażdży naszych przeciwników i da zwycięstwo swoim umiłowanym”. W tych słowach widzimy prawdziwego sprawcę ostatecznego zwycięstwa Dawida.

Pamiętajmy, Drodzy Bracia i Siostry! Bóg jest wierny w swojej miłości. Apostoł Jan pisze ,,Tak bowiem umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy kto w niego wierzy nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat aby świat potępił, ale po to, by świat został przez niego zbawiony”  (Jan 3,16-17). Amen 

ako

(na zdjęciu: grób króla Dawida)