Kościół Chrześcijan Baptystów w Rzeszowie

Psalm jest wyrazem całkowitego poddania się woli Stwórcy i zdecydowanego sprzeciwu wobec bałwochwalstwa. Mówi o fundamentalnych kwestiach, tych związanych z suwerennością Boga.

Słowa ,, Nie nam Panie, nie nam lecz imieniu Twemu daj chwałę” są przypomnieniem, że wszelkie dzieło stworzenia, cuda, łaska i zbawienie pochodzą jedynie od Boga. Podkreślają odrzucenie postawy przypisywania sobie zasług i chwały. Należą się one bowiem Bogu za moc Jego działania. Wersety 4-7 opisują pogańskich bożków jako tych, którzy ,,mają usta, ale nie mówią, mają oczy ale nie widzą, mają uszy ale nie słyszą”. Zatem, bożek to nic innego jak tylko martwy przedmiot, twór ludzkich rąk, zimny kamień pozbawiony życia. Psalmista poddaje krytyce celowość wytwarzania i adoracji obrazów, rzeźb czy relikwii. Ostrzega przed ryzykiem upodobnienia się człowieka do tego, co czci. Otaczanie się kultem martwych przedmiotów prowadzi bowiem prosto do duchowej śmierci. W wersecie 8 czytamy wprost, że ,,do nich będą podobni ci, którzy je robią i każdy który im ufa”. Słowa te skutecznie mają zniechęcić człowieka do bałwochwalstwa - grzechu, którego doświadcza ludzkość we wszystkich zakątkach ziemi i w każdym czasie.

Natomiast ufność w żywego Boga jest źródłem życia. Wezwanie: ,,Nie nam lecz Twemu imieniu daj chwałę” uświadamia nam, że to Bóg czyni cuda. Chwała więc Jemu się należy i Jemu winna być oddawana. Wierni w Panu wiedzą, że to Bóg jest ich żywą tarczą i pomocą. To cenne przesłanie każdego człowieka na każdy dzień życia.

Psalmista ukazując kontrast między Bogiem Izraela a pogańskimi bożkami, wskazuje Boga jako stwórcę wszystkiego. To On jest Panem niebios. To On czyni według swego upodobania. To On widzi nieszczęście, słyszy i odpowiada na modlitwy, przyjmuje ofiary, przychodzi z pomocą i dokonuje zbawienia swoich sług. Bożki są dziełem rzemieślników: nie mogą nic, są ślepe, głuche, milczące, nieczułe, nieruchome i bezsilne. Nawet zmarli mają nad nimi przewagę. Bożki nigdy nie zaznały bowiem istnienia: nigdy nie żyły ani nigdy nie umarły!

Jakże aktualny jest Psalm 115 w naszej rzeczywistości. Wystarczy rozejrzeć się dokoła. Iluż ludzi, których codziennie widujemy, pokłada ufność w rozmaitych przedmiotach rozsianych po licznych sanktuariach. Iluż z nich woli ułudę powodzenia w bożkach od zwrócenia się w szczerej modlitwie do miłującego nas Boga! Powiesz im prawdę?

uko

Psalm 115

(1) Nie nam, JAHWE, nie nam, lecz Twemu imieniu daj chwałę, za Twoją łaskawość, za Twoją wierność! (2) Dlaczego narody mają mówić: Gdzie jest ich Bóg? (3) Nasz Bóg jest w niebiosach, może sprawić, co zechce. (4) Ich bożki to srebro i złoto, są dziełem rąk człowieka. (5) Mają usta, lecz nie mówią, mają oczy, lecz nie widzą, (6) mają uszy, lecz nie słyszą, mają nozdrza, lecz nie czują zapachu, (7) mają ręce, lecz nie dotykają, mają nogi, lecz nie chodzą, mają gardła, lecz nie wydają głosu. (8) Ci, którzy je robią, są do nich podobni – wszyscy, którzy im ufają. (9) Ufaj JAHWE, Izraelu! – On ich pomocą i tarczą. (10) Ufaj JAHWE, domu Aarona! – On ich pomocą i tarczą. (11) Ufajcie JAHWE, bojący się JAHWE! – On ich pomocą i tarczą. (12) JAHWE o nas pamięta – niech nam błogosławi, niech błogosławi domowi Izraela, niech błogosławi domowi Aarona, (13) niech błogosławi bojącym się JAHWE, zarówno małym, jak i wielkim! (14) Niech was JAHWE rozmnoży, was i waszych synów! (15) Błogosławieni bądźcie przez JAHWE, stworzyciela nieba i ziemi. (16) Niebiosa są niebiosami JAHWE, lecz ziemię darował ludziom. (17) To nie umarli wychwalają Pana, nie ci, którzy zstępują do Szeolu, (18) ale to my błogosławimy Pana, teraz i na wieki. Alleluja!