Kościół Chrześcijan Baptystów w Rzeszowie

Jeden z najbardziej znanych psalmów o Bożej ochronie. Mówi o bezpieczeństwie, schronieniu, wybawieniu od zła, choroby i niebezpieczeństwa. Ale jest też w nim coś, co łatwo przeoczyć. Psalm 91 nie jest obietnicą, że człowiek wierzący nigdy nie będzie cierpiał, ale wezwaniem do zaufania Bogu. I na wstępie możemy zadać sobie pytanie: Czy naprawdę ufam Bogu? A może tylko chcę, żeby Bóg chronił moje ziemskie życie?

Psalm zaczyna się od słów: "Kto mieszka pod osłoną Najwyższego, kto przebywa w cieniu Wszechmocnego…". Zwróćmy uwagę na pierwsze słowo: „Kto”. Nie chodzi tylko o człowieka, który wie, że Bóg istnieje ani o kogoś, kto raz w tygodniu pojawia się w kościele, nie chodzi również o człowieka, który w trudnym momencie mówi: "Boże, pomóż mi!". Psalm mówi o człowieku, który mieszka w Bogu, bo jest z nim w stałej relacji, ufa mu i jest od niego zależny. W dalszej części psalmu czytamy: "Mówię do Pana: Ty jesteś schronieniem moim i twierdzą moją, Boże mój, któremu ufam".

Zaufanie i wiara to nie teoria. Bóg nie jest dodatkiem do życia człowieka. Bóg jest jego schronieniem. I tutaj możemy powiedzieć, że zaczyna się problem naszych czasów, gdyż możemy znać wiele wersetów biblijnych, słuchać kazań, śpiewać pieśni, uczestniczyć w nabożeństwach, a jednocześnie być daleko od Boga. Jezus powiedział: "Ten lud czci mnie wargami, ale serce ich daleko jest ode mnie” (Mt 15,8). Można więc mówić o Bogu i jednocześnie nie rozmawiać z Bogiem.

Psalmista kontynuuje: Pan uchroni nas od sideł, zarazy, strachu nocnego, strzały lecącej za dnia, oraz od niebezpieczeństwami śmierci. Czy zatem człowiek wierzący jest całkowicie nietykalny i powinien twierdzić, że nic złego go nie spotka? Nie. Biblia pokazuje nam ludzi wiernych Bogu, którzy cierpieli. Dawid cierpiał. Hiob cierpiał. Prorocy cierpieli. Apostołowie cierpieli. A sam Jezus został ukrzyżowany. Dlatego nie możemy rozumieć Psalmu 91 w sposób: „Jeżeli naprawdę wierzę, nic złego nigdy mnie nie spotka”. To byłoby sprzeczne z całością świadectwa Pisma. Chrześcijaństwo nie jest obietnicą życia bez cierpienia. Jezus powiedział: "Na świecie ucisk mieć będziecie; ale ufajcie, Ja zwyciężyłem świat" (J 16,33).

Psalm 91 nie zawiera magicznej formuły. Zauważmy, że szatan również znał Psalm 91. Poszczącego czterdzieści dni Jezusa zabrał na narożnik świątyni i powiedział: "Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się w dół…” (Mt 4,6). I przytoczył słowa Psalmu 91 o tym, że aniołowie będą go strzec, aby nie uraził swej nogi o kamień To niezwykle ważna lekcja. Szatan cytował Pismo. Co z niej wynika? To że można znać Biblię i używać jej w niewłaściwy sposób. Można wyrwać Bożą obietnicę z kontekstu i zrobić z niej własne zabezpieczenie, mówiąc na swoją zgubę: Bóg obiecał ochronę, więc mogę robić, co chcę. Wiara nie polega na wystawianiu Boga na próbę. Nie polega na lekkomyślności. Wiarą nie jest świadome wchodzenie w grzech i oczekiwanie, że Bóg będzie nas chronił przed konsekwencjami. Jezus pokazał, że zaufanie Bogu zawsze pozostaje związane z posłuszeństwem Bogu.

Pod koniec Psalmu padają niezwykłe słowa. Bóg mówi: "Ponieważ mnie miłuje, wybawię go; wywyższę go, bo zna imię moje”. Zauważmy, że Jezus powiedział: "Jeśli mnie miłujecie, przykazań moich przestrzegać będziecie” (J 14,15). Miłość do Boga nie jest tylko emocją, ale prowadzi do posłuszeństwa. Jeżeli ktoś mówi: „Kocham Boga”, ale jednocześnie świadomie odrzuca Jego Słowo, nie czyni pokuty i nie chce zmienić swojego postępowania, powinien zadać sobie poważne pytanie: Czy moja miłość do Boga jest rzeczywista, czy tylko deklarowana?

Łatwo jest oceniać innych: Tamci nie żyją z Bogiem… Tamci są niewierzący… Tamci postępują źle. Ale Psalm 91 kieruje pytanie przede wszystkim do mnie: Czy ja naprawdę znam Boga? Czy tylko znam wersety? Czy modlę się tylko wtedy, kiedy czegoś potrzebuję? Czy Bóg jest Panem mojego życia również wtedy, gdy Jego wola jest sprzeczna z moimi oczekiwaniami? Zaufaj Bogu. Zamieszkaj w Nim. Pokładaj w Nim nadzieję. Miłuj Go. Poznaj Go. Bądź Mu posłuszny. Bo człowiek, który naprawdę mieszka w cieniu Wszechmocnego pyta: Panie, co mam zrobić, aby moje życie było zgodne z Twoją wolą?

grab