Kościół Chrześcijan Baptystów - Al. Piłsudskiego 11, 35-074 Rzeszów

Strona www stworzona w kreatorze WebWave.

- Najłatwiejsze z przykazań! – powie ktoś, komu rodzice zapewnili dzieciństwo pełne miłości, wsparcia i dostatku.

- Niewykonalne przykazanie! – zasmuci się ktoś, komu ojciec alkoholik zniszczył najpiękniejszy okres życia, a matka zawsze wpędzała w poczucie winy, zanim ostatecznie został im odebrany przed sąd.

Jakie jest przykazanie "Czcij ojca swego i matkę swoją!" - trudne czy proste? I czy można stosować je w zależności od tego, w jakim stopniu sprawdzili się nasi rodzice?

Apostoł Paweł przywołuje słowami napomnienia: "Dzieci, bądźcie posłuszne rodzicom swoim w Panu, bo to rzecz słuszna. Czcij ojca swego i matkę, to jest pierwsze przykazanie z obietnicą. Aby ci się dobrze działo i abyś długo żył na ziemi” (Ef 6,2) oraz "Dzieci, bądźcie posłuszne rodzicom we wszystkim; albowiem Pan ma w tym upodobanie" (Kol 3,20). Może nam się wydać zaskakujące, że Bóg tak dalece ingeruje w nasze życie rodzinne.

Cześć dla rodziców to nie tylko okazywanie im szacunku w słowie i czynie. To o wiele więcej. To znaczy, że Bóg oczekuje od nas, byśmy uznali pozycję rodziców względem nas, którą On sam ustanowił. Jeremiasz w swoim proroctwie (Jr 35,18n) przytacza przykład plemienia Rekabitów, którzy posłuszni woli ojców wystrzegali się wszystkiego, co mogło obrazić Jahwe. Kierowali się nakazem rodziców.

Józef czcił swojego ojca Jakuba pomimo tego, że sam był wielkim panem, zastępcą faraona i wbrew temu, że Egipcjanie uznawali Hebrajczyków za pastuchów i nimi gardzili. Zaprowadził ojca nawet przed oblicze faraona. A gdy Jakub umarł "Józef rzucił się na twarz ojca swego, płakał nad nim i całował go" (Rdz 50,1). Czy to tylko była cześć kochającego syna dla kochającego ojca? Z pewnością to była świadomość pozycji Jakuba jako Izraela, jego roli i znaczenia nadanego mu przez Boga. Józef, choć z egipskim imieniem i egipską żoną, w egipskich szatach i w egipskim pałacu, pozostał hebrajskim synem Jakuba i czcicielem Jahwe. Mądry król Salomon napisał: "Synu mój, słuchaj pouczenia swojego ojca i nie odrzucaj nauki swojej matki, bo one są pięknym wieńcem na twojej głowie i naszyjnikiem na twojej szyi! (Prz 1,8-9).

Nieposłuszeństwo wobec rodziców i dziedzictwa które nam przekazują apostoł Paweł wymienia wśród grzechów najcięższych jak morderstwo, bezbożność, nienawiść do Boga, chciwość, oszczerstwo i innych (Rz 1,29-30, 2Tm 31,2). A Pan Jezus gani brak dbałości o sędziwych rodziców, wytykając uczonym w Piśmie i faryzeuszom ich zakłamanie: "Bóg bowiem nakazał: Czcij swego ojca i matkę, oraz: Kto złorzeczy ojcu albo matce, niech poniesie śmierć. Ale wy mówicie: Kto by powiedział ojcu albo matce: To, co powinieneś otrzymać ode mnie jako pomoc, jest darem ofiarnym; I nie uczciłby swego ojca ani matki, będzie bez winy. I tak unieważniliście przykazanie Boże przez waszą tradycję" (Mt 15,4-6). Wyobraźmy sobie, że zamiast wesprzeć żyjących skromnie rodziców oddajemy potrzebne im pieniądze na kolektę na zbożny cel. Czy nie zdarza nam się odmówić pomocy, bo potrzebujemy wyjechać na wczasy zagraniczne, albo musimy mieć nowy samochód, albo akurat wspieramy jakiś szczytny cel poprzez zaprzyjaźnioną fundację?

Tak. To prawda że są rodzice, którzy nie zasłużyli na miano ojca i matki. I że trudno po latach obojętności nagle wpłacać systematycznie spore kwoty na ich pobyt w domu opieki. Zwłaszcza że nie przekazali nam także wiary, bo ich życie było zaprzeczeniem praw Bożych. To, że oni nie wykonali swojego posłannictwa jako rodzice nie znaczy, że ty musisz zawalić swoje posłannictwo jako ich dziecko.

Zastanawiałeś się dlaczego w połowie dekalogu jest takie przykazanie? Przecież dotyczy ludzi jak przykazania z drugiej "połówki". Ale jednocześnie zamyka listę powinności wobec Boga. Malachiasz zapisał słowa Jahwe: "Syn czci ojca, a sługa swojego pana. Jeżeli jestem ojcem, to gdzież jest moja cześć?" (Ml 1,6a). Przecież przykazanie o czci dla rodziców jest wprowadzeniem nas od najmłodszych lat w oddawanie czci Ojcu w niebie. Jest nauką o tym jak kochać Boga, jak dostrzegać Jego ingerencję w nasze powołanie do życia. Bo choć rodzice przekazują nam życie, to jednak według Bożej woli i według Bożego ustanowienia świata.

Apostoł Jan napisał pięknie, że nie można nienawidzić brata, które się widzi, a kochać Boga, które się nie widzi (1Jana 4,20). A czy można nienawidzić rodziców, których się widzi, a kochać Boga, którego się nie widzi?

arak